ابر من!

اگر ابری داشته باشم؛ ابرکی شاید؛

در تاریکی شبهایم کلیددار خلوتم خواهد بود؛

در آغوشم خواهد گرفت چون خسته کودکی از آشفته بازار دنیای بزرگان؛ و غم به میراث رسیده غربت را خواهد بارید؛

بر سرزمین خشک و بایر کوردلانی که...

بوسه ام خواهد داد پاک و بی ریا و بال مهربان و سپیدش اشک شور را شیرین خواهد کرد...

ابری اگر- ابرکی داشته باشم؛

آه که چقدر دوستش خواهم داشت...

/ 1 نظر / 7 بازدید
IQ

ممنون. بسيار زيبا و رمانتيک