و زندگی وزندگی و زندگی

در بخشی عمیق و تاریک در وجودم نیرویی در حال زایش است؛ و این زایش چنان وسیع است که گویی جهان با تمام تئوریهای پیدایشش در زهدانم شکل میگیرد...
چنان قدرتمند است که گویی خدایی بودن روح را اعلام میدارد؛
درتک تک یاخته های تنم؛دریک یک تار های مویم؛ حتی مژه هایم نفس میکشد...
من حیاتی جدید را در عمق هستی سرشارم حس میکنم؛در عمیق ترین؛تاریک ترین و نادیدنی ترین بخش وجودم...
سلام من بر من! و درود من به جهان! و آفرین جهان به خداوند!
خالق هستی زای شگفت انگیز!!!

             

/ 1 نظر / 9 بازدید
مرضيه

چرا تاريكترين...؟؟؟ تو در قلب نور ماوا داري