احساس شادی

آدمی به غمهایش رنده است

به سخره ام گیرید!

باکم نیست! دریا را چه باک از طوفان؟

در نبود غم، سراسر شادکامی...چه خواهی فهمید، دانست؟

در نبود اندوه شادی را چه ترجمانی است؟

به خاطر داشته باش!

این ابر اندوه است که باران شادکامی فرومی بارد!

بودن و هست همبستر اندوه عظیم جدایی از اصل است، از آنرو شادکامی را زندگی آبستن و زایاست...

/ 1 نظر / 7 بازدید
وحید

غم و شادی بر عارف چه تفاوت دارد ساقیا باده بده شادی ان کاین غم از اوست(سعدی) مگزیر ای جان زبلای جانان که تو خام مانی چو بلا نباشد (مولانا)